wegrennen

hey vrienden;

iets wat ik de laatste tijd veel doe is wegrennen. wegrennen voor de realiteit. welke realiteit vraag je? hmm ik moet er zelf ook nog even achter komen want als je maar lang genoeg wegrent vergeet je vaak de realiteit.

ik weet dat ik niet de enige ben die het doet. Hoe doen we dit?

NOU mijn manieren zijn dit:
– youtube filmpjes kijken van vele verschillende vloggers/posters
– lezen in boeken
– audioboeken luisteren
– stomme artikelen lezen zoals “10 manieren om kokosolie te gebruiken” of “waarom justin bieber erg schrok toen hij DIT zag” of “Does he like you?”

eerlijkgezegd vind ik het best beschamend om in het openbaar te delen hoe ik mijn tijd verspil; hoe ik mijn leven verspil. maar misschien helpt het! of misschien herken je je in mijn verhaal en wordt je geïnspireerd.

wat ik merk aan mijn manieren van wegrennen en ook aan wat veel andere mensen doen is dat je het vaak doet door jezelf in de wereld van iemand anders te begeven. lees een boek en je bent de hoofdpersoon; kijk een serie en vergeet al je eigen problemen en vraag jezelf alleen nog maar af of rachel en ross nou ooit nog bij elkaar komen. is de serie afgekeken? kijk nog maar een paar afleveringen opnieuw.

ik kan zo enorm betrokken zijn in de levens van anderen. maar eigenlijk verwaarloos ik dan mijn eigen leven. dat vind ik eigenlijk heel jammer want God heeft mij dat leven gegeven. En ik verspil het. En daar schaam ik me dan voor. En wat doe ik dan? Juist. Als je mijn verhaal herkent heb je het antwoord zelf al gegeven. Weer wegrennen. Want soms is dat gewoon het enige wat je kent!

Het kan eng zijn om je eigen leven op te bouwen. Wie gaan je vrienden zijn? Wat moet je dan doen als je alleen bent? Maar bedrieg jezelf niet!! Al die mensen en werelden waar jij jezelf in laat verdrinken kennen jou niet eens! Als je ze zou tegenkomen zouden ze misschien even naar je lachen en een praatje maken maar daarna lopen ze naar hun man/vrouw/kind/werk en gaan ze door met hun leven. En jij hebt niks. Omdat je de wereld bekijkt door iemand anders ogen. En zodra het filmpje afgelopen is en het boek dichtslaat zit jij zonder eigen verhaal te wachten tot de volgende upload. het volgende boek. de volgende film.

Als je ze zou tegenkomen zouden ze misschien even naar je lachen en een praatje maken maar daarna lopen ze naar hun man/vrouw/kind/werk en gaan ze door met hun leven. En jij hebt niks. Omdat je de wereld bekijkt door iemand anders ogen.

Soms ben ik bang om mijn eigen wereld te omarmen. Dan denk ik dat ik bijvoorbeeld heel hard moet gaan werken als ik dat doe, of uit mijn comfortzone moet stappen.

Maarja. vandaag was ik aan het bidden en werd ik sterk overtuigd van het feit dat ik nu alleen leef door Jezus Christus heen. Ik leef als het ware ‘in hem’. Door hem ben ik goedgekeurd, rechtvaardig, krachtig en waardevol. Dit betekent dat wanneer ik weg ren van mijn angsten, een andere wereld in, ik ook wegren van mijn God. Ik wegren van wie ik ben. En ik leef maar zo kort. Als je het vergelijkt met de eeuwigheid EEUW-IG-HEID. Ik wil een identiteit hebben als ik de hemel binnenstap. Ik wil geen toeschouwer meer zijn.

Ik wil leven.

Een tip en een top.

Dingen die niet zo chill zijn aan dit leven:
– Als je lang met iemand omgaat en je hebt een fijne vriendschap met die persoon maar ineens ontstaan en spanningen en een beetje passiviteit in de vriendschap en jullie groeien uit elkaar.
– Gaatjes in je tanden.
– Het feit dat je soms zo graag op een bepaalde manier wilt leven maar dat het lijkt op een gevecht tegen jezelf om dat werkelijk te doen.
– Als relaties uitgaan.
– Pijn in je gezinssituatie.
– De duisternis.

Wat het het waard maakt:
– Dat ene moment dat je zin hebt om een serie/youtubefilmpje/film te kijken en je er helemaal geen schuldgevoel over voelt of slecht geweten over hebt en je werkelijk onafgeleid ervan kan genieten.
– Honing in je thee.
– Als je moeder een kunstenares is en soms ineens iets prachtigs heeft gecreëerd.
– De hemel.
– Lekker koken met verse producten.
– Als je jezelf mooi vind.
– Verliefd zijn ❤
– Jezus. God kennen en door hem gekend zijn.
– Een mooie spaarlamp van Philips, een haarkam van bamboehout of Henna haarverf.

Het is maar net hoe je er allemaal naar kijkt.

winsomelosesome

Sorry

Sorry. Wat een woord. Het kan zo krachtig zijn maar ook kan het niets betekenen. Het heeft net zoveel betekenis als je er zelf aan geeft. Bijvoorbeeld zei iemand laatst sorry tegen mij. We waren al een tijdje in gesprek en opeens zei deze persoon: “In ieder geval wil ik gewoon zeggen dat..” Op dat moment gingen mijn oren open. Mijn hart ging iets sneller kloppen en vol verwachting draaide ik snel mijn hoofd om recht in de ogen te kijken voor het moment waarvan ik niet helemaal doorhad hoeveel ik ernaar verlangd had. Er werd sorry gezegd. Er gingen verschillende dingen door me heen:

– Eindelijk gerechtigheid
– Eindelijk erkenning van mijn hart, van mijn pijn, van mijn verlangens, mijn behoeftes.

Ik was zo dankbaar. Ik gaf meteen mijn vergeving omdat ik al vanaf de eerste dag wist dat dit mijn enige optie en verlangen was. Jezus, wat was ik dankbaar voor dat moment. Een tijdje later gingen er weer andere dingen door me heen:

– Wat betekent sorry nou echt? Wat heb ik eraan? Het is makkelijk om te zeggen en het veranderd helemaal niks aan wat er gebeurt is. IK WIL GEEN WOORDEN IK WIL DADEN.

Een gedachte die zomaar je vrede zou kunnen wegroven op een prachtig moment waarin je de genade is geschonken van een excuus. Een erkenning. Een teken van liefde. Sommige dingen kun je niet terugdraaien en dan is een excuus het grootste geschenk wat je iemand kan geven.

En toen dacht ik aan Jezus. En zelfs tijdens het typen van dit bericht ben ik in ontzag en vind ik het moeilijk om de juiste woorden te vinden. Jezus heeft NOOIT gewacht op een sorry. Nooit. Jezus gaf zijn leven voor ons, terwijl wij nog steeds de verkeerde dingen aan het doen waren. Terwijl wij zijn nabijheid afwezen. Terwijl wij elke poging van hem om dichtbij ons te komen en ons lief te hebben verachtten. Deze goddelijke man, mijn koning, schonk ons vergeving TERWIJL we hem pijn deden. Hij heeft NOOIT gewacht op een sorry. Jezus is zo bijzonder liefdevol. En denk aan de vader, die zijn geliefde zoon gaf voor mensen die niets met hem te maken willen hebben omdat hij meer van ons hield dan wat dan ook. Dit is vergeving.

Zo’n vergeving zou ik nooit kunnen schenken. Alleen God is zo genadig en liefdevol. Alleen van hem kan je dat ontvangen. Een vergeving die je hart vrijmaakt van de ketenen die het vasthouden. Maar dit verhaal leert mij heel goed dat het mijn voorrecht is om te vergeven. Dat het mijn voorrecht is dat ik nog leef om te kunnen vergeven. En dat ik net zo min in mijn recht sta om tegen iemand een schuld op te houden als dat ik in mijn recht sta om te leven zonder de vergeving van God. Omdat ik begrijp hoe het is om mens te zijn.

It’s always springtime with Jesus

Oef. Ik dacht dat ik het niet zou doen maar ik zie dat het al 30 december is dus eigenlijk moét ik wel een blog schrijven.

Half 5 ’s nachts. Ja. Dat gebeurt niet vaak! De laatste keer dat ik zo laat wakker was moet echt heel lang geleden zijn geweest. Weet je hoe het komt? Niet moeilijk. Mijn laptop. De wortel van al het kwaad!! Nou dat is misschien overdreven maar het feit is wel dat ik de laatste tijd zonder laptop leef en vroeg slaap en de tweede avond dat ik hem weer heb gebruikt gebeurt dit. Dus ..

Grapje; het komt gewoon door mij. Ik kies ervoor om dit te doen en mijn laptop gehoorzaamt.

Oké, 2015. Ja. Slecht. Zou ik zeggen. Als ik aan dit jaar denk, denk ik alleen maar negatieve dingen. Ugh.

PAUZE

Maarja, als je één slecht ding hebt meegemaakt, moet het dan echt alles verpesten?! Laten we gaan nadenken over de positieve dingen, vol geloof zal ik mijn eerste opsommingsstreepje alvast neerzetten:

– Ik heb gere-connect met mijn tante&neefje. Dit was echt geweldig!
– Ik heb een supermooie en lieve vriendin ontmoet die niet zou zeggen dat ze een latina is maar ze voelt zich zeker carribisch!
– Ik heb me in een Christelijke jeugdgroep gestort waar ik me fijn voel.
– Het is nu 30 december en ik hou nog steeds van God. Dat is goed.

Aiiii. Zo veel goede dingen! Dit was niet eens moeilijk om over na te denken. Zie je, we geloven in leugens mensen! Hou op met het geloven in leugens! Erg zijn nog steeds mooie dingen.

Schijnbaar was mijn blik zo donker dat ik vandaag terugkeek op een oude foto en alleen maar verdriet zag omdat ik op het moment van de foto iets moeilijks aan het verwerken was; maar was er niet ook zo veel moois op die foto? Had ik de adem die in mijn longen was niet van God gekregen? Was ik die dag niet samen met een vriendin die mijn hart zag en me liefhad? Had ik geen kleren om te dragen en eten om te eten? Jawel.

Ondanks deze uitbarsting van positiviteit ben ik klaar om klaar met dit jaar te zijn hoor. Ik zit de laatste tijd (bewust of onbewust) nogal in seizoenen te denken. Veel christenen doen dat haha. Dan denk ik: Het is nu winter, dit betekent dat de oude dode dingen verdwijnen, dat heeft tijd nodig. Straks is er lente en dan kan mijn leven opnieuw beginnen. Mooi idee.. Maar toen zag ik ineens dit:

springtime

Dat is belangrijk. Hij is al uit de dood opgestaan. Doordat ik in hem geloof woont zijn geest in mij en ben ik dus samen met hem opgestaan. Dat betekent dat de winter al lang voorbij is chíca/o. Remember that. God staat boven alle omstandigheden en seizoenen in je leven. Jezus heeft de wereld overwonnen. Happy new life ❤

Guten tag (21 dec)

Het is zo lang geleden dat ik een blog schreef. De reden is dat ik niet thuis op mijn pc heb gezeten! Alleen op school. En om eerlijk te zijn is dat niet altijd de plaats waar ik veel inspiratie krijg. Wie weet komt dat nog.

Ik heb een thema in mijn hoofd, wat me de afgelopen weken raakt. “Leven is moeilijk”. Ik heb soms zo sterk de overtuiging diep en sterk in mijn hart gevoeld dat deze wereld echt niet mijn thuis is. Ik ben gemaakt met zo veel en diepe verlangens; en het lijkt op deze wereld ZO moeilijk om er vervulling voor te vinden. Ik wordt daar moe van.

Ik had iemand ontmoet waarvan ik voelde dat ze de taal van mijn hart een beetje begreep. Iemand waarbij je ‘thuis’ kan zijn zonder moeilijk te doen. Maar uiteindelijk bleek die vriendschap niet echt te werken. Aan mijn grote verwachtingen werd niet voldaan en wekenlang zat het me dwars: Wat is er nou mis gegaan? Het gevoel van niet leuk genoeg, niet wijs genoeg, niet respectvol genoeg zijn is zo sterk en het kan alle logica van je wegnemen totdat je op een dag je ogen opent en ziet dat je een slaaf bent geworden van de meningen en gevoelens VAN ANDEREN. Verslagen in je eigen hoofd. Toen het me teveel werd besloot ik om niet zo te stressen en het los te laten.

Gisteravond sprak ik met God en legde hem onder tranen mijn moeilijkheden uit. Hij sprak tot me in mijn gedachtes en zij me dat hij precies hetzelfde heeft meegemaakt. Hij woonde op een plek waar hij niet thuis hoorde om zijn leven te geven voor zijn vrienden. Het is wat ze noemen ‘echte liefde.’

Soms wou ik zo graag dat het gewoon makkelijker was allemaal. Dat ik niet elke keer dat iemand me liefde toont meteen bang wordt om dat te verliezen. Ik wil leven vanuit het besef dat ik geliefd ben.

Liefs

Face your pain and it will cower before you.

Als je ergens niet overheen kunt gaan, langs kunt gaan, en er ook niet onderdoor kunt gaan, dan moet je er doorheen gaan.

Ongezonde relaties is de taal die ik spreek.
Verlangen naar liefde in de armen van wat leek
te zijn als een volheid maar leegte bleek.
Rennen en lachen wisselt af als een spel,
de spelregels vervaagd en het einde verdwaalt.

Wat is leven als je elke dag moet vechten?
De angst die me beheerst kent de ware liefde niet,
en alleen maar soms kan ik het hem leren.

De toekomst is een grote droom,
gezien door de vader en de zoon,
Mijn hart ingefluisterd als buitengewone muziek,
melodie die mijn leven laat zien.

Ik ben te moe om te rennen, te moe om te dansen,
ik vraag om meer tijd maar wat ik nodig heb is eeuwig.
Mijn leven hangt aan een draad van genade,
liefde is soms ver te zoeken in een warboel van ervaring.

Ik wil leven in vrede met rust in mijn hart,
geloven in liefde zonder verdriet,
geloven in vrede zonder vergeving,
want iets om te vergeven is er dan zelfs niet.

Soms is het geschenk van iemands hart niet voor jou bestemd,
Soms zijn hun ogen een fata morgana, wanneer je loopt door de woestijn.
Soms lijkt er hoop te zijn in een droom die niet te leven blijkt.
En soms vragen ze eerst om je hart en tenslotte je vergeving.

Ik hou van ..

Ik hou ervan als het donker is in de keuken en ik de koelkast opendoe die dan het enige licht geeft
Ik hou ervan als mijn kamer helemaal is opgeruimd en schoongemaakt (niet zoals nu)
Ik hou er enorm van om samen met een vriendin een leuk dagje uit te hebben
Ik hou ervan om stoere kleding en eyeliner te dragen
Ik hou van dansen
Ik hou ervan om in een cafeetje thee te drinken met een vriend(in)
Ik hou van de geur van onze kelder!
Ik hou van macarons
Ik hou er van om samen met iemand te koken die daar heel goed in is
Ik hou van het geluid van mijn gitaar als ik de onderste twee snaren ingedrukt houd
Ik hou ervan om door het bos te lopen met iemand van wie ik hou

tumblr_m6ymfmcx5w1qegbl1o1_500

We let go of the past to be able to celebrate the future

Vandaag is een grote dag. Ik ga iemand ontmoeten die van me gehouden heeft, die me geïnspireerd heeft, iemand die me me thuis liet voelen in haar huis. En waarschijnlijk is het de laatste ontmoeting. Afscheid nemen; je kunt het doen, en dan is het best lastig. Je kunt het ook niet doen en de persoon gewoon voorbij laten gaan, maar als je zo’n mooie relatie hebt gehad, dan wil je toch niet anders dan die relatie eren met een laatste ontmoeting? Ik wel in ieder geval, maar in dit geval geld ook weer: nobody said it would be easy. Gisteren was een lastige dag en ik denk dat het vooruitzicht hierop er wel iets mee te maken had.

Ik merk dat ik deze dagen een soort bovennatuurlijke energie ontvang van God: de capaciteit om door te gaan ondanks dat ik het niet meer wil, zijn motivatie die groter is dan mijn motivatie. Het is zo fijn als de maker van de wereld om je geeft. Hij geeft om iedereen.

tumblr_mbky1j18Y11qap29lo1_500

Een dag op de universiteit

Ik kwam iets te laat binnen in mijn werkgroep: “Waarom zouden ze denken dat ik te laat ben? Ze vinden het vast interessant. Het is leuk om mysterieus te zijn; laat ik ze maar niet aankijken dan is het vast nog mysterieuzer!”

Tijdens twee tussenuren maakten twee jongens een seksuele grap over een zin die ergens geschreven staat. “Oh nee, beseffen ze niet dat ik deze zin nu nooit meer onschuldig kan lezen? Hij staat nota bene ook in de bijbel!”

Ik zat in de collegzaal: “Ik verlang er zo sterk naar om iemand aan te raken, tegen iemand aan te leunen, een arm om mij heen te hebben.” 

Ik luisterde terwijl mijn docent aan het vertellen over synesthesia, een ‘aandoening’ die sommige mensen hebben waarbij je standaard kleuren ziet bij onder andere letters of cijfers. “Dit is natuurlijk allemaal bovennatuurlijk, ik ben benieuwd hoe dat werkt.”

Een andere docent vertelde over het falsificationisme van Popper, en de kritiek die er op is. “Oh, die jongen zit daar in de rij voor mij, wat een bizarre droom had ik vannacht over hem, hij moest eens weten.”

Ik praatte in de pauze met mijn vriendin over wat ze lekker vind om te eten. “Ik hoop dat ze me eindelijk uitnodigd bij haar te eten, het lijkt me zo gezellig.”

Na het college vroeg ik een andere vriendin of ze nog van plan was om bij me te blijven eten de volgende dag: “Ze zegt vast nee.” Stiekem hoop ik het. “Misschien zou het ongemakkelijk zijn, waar zou ik met haar over moeten praten?”

Ik zat in de bus terug naar huis, voor me uit te kijken naar de weg. “Die man uit m’n flat vertelde dat hij problemen heeft met zijn been, zal ik binnenkort voor hem bidden? Nee dat is gek.” 

—————————————————-

Na het college liep ik richting het station met een vriend. Hij zei tegen mij: “Dit moet je niet verkeerd opnemen, maar soms heb ik zo’n zin om jou een knuffel te geven! Dus wanneer je daar behoefte aan hebt, voel je vrij.” Hij wist niet wat er tijdens het college in mij omging, maar raakte mijn hart waar ik dacht dat hij nooit geraakt zou kunnen worden op de universiteit. You never know what’s coming for you.

tumblr_mjhs8qyiy71rdsu7zo1_500