Sorry

Sorry. Wat een woord. Het kan zo krachtig zijn maar ook kan het niets betekenen. Het heeft net zoveel betekenis als je er zelf aan geeft. Bijvoorbeeld zei iemand laatst sorry tegen mij. We waren al een tijdje in gesprek en opeens zei deze persoon: “In ieder geval wil ik gewoon zeggen dat..” Op dat moment gingen mijn oren open. Mijn hart ging iets sneller kloppen en vol verwachting draaide ik snel mijn hoofd om recht in de ogen te kijken voor het moment waarvan ik niet helemaal doorhad hoeveel ik ernaar verlangd had. Er werd sorry gezegd. Er gingen verschillende dingen door me heen:

– Eindelijk gerechtigheid
– Eindelijk erkenning van mijn hart, van mijn pijn, van mijn verlangens, mijn behoeftes.

Ik was zo dankbaar. Ik gaf meteen mijn vergeving omdat ik al vanaf de eerste dag wist dat dit mijn enige optie en verlangen was. Jezus, wat was ik dankbaar voor dat moment. Een tijdje later gingen er weer andere dingen door me heen:

– Wat betekent sorry nou echt? Wat heb ik eraan? Het is makkelijk om te zeggen en het veranderd helemaal niks aan wat er gebeurt is. IK WIL GEEN WOORDEN IK WIL DADEN.

Een gedachte die zomaar je vrede zou kunnen wegroven op een prachtig moment waarin je de genade is geschonken van een excuus. Een erkenning. Een teken van liefde. Sommige dingen kun je niet terugdraaien en dan is een excuus het grootste geschenk wat je iemand kan geven.

En toen dacht ik aan Jezus. En zelfs tijdens het typen van dit bericht ben ik in ontzag en vind ik het moeilijk om de juiste woorden te vinden. Jezus heeft NOOIT gewacht op een sorry. Nooit. Jezus gaf zijn leven voor ons, terwijl wij nog steeds de verkeerde dingen aan het doen waren. Terwijl wij zijn nabijheid afwezen. Terwijl wij elke poging van hem om dichtbij ons te komen en ons lief te hebben verachtten. Deze goddelijke man, mijn koning, schonk ons vergeving TERWIJL we hem pijn deden. Hij heeft NOOIT gewacht op een sorry. Jezus is zo bijzonder liefdevol. En denk aan de vader, die zijn geliefde zoon gaf voor mensen die niets met hem te maken willen hebben omdat hij meer van ons hield dan wat dan ook. Dit is vergeving.

Zo’n vergeving zou ik nooit kunnen schenken. Alleen God is zo genadig en liefdevol. Alleen van hem kan je dat¬†ontvangen. Een vergeving die je hart vrijmaakt van de ketenen die het vasthouden. Maar dit verhaal leert mij heel goed dat het mijn voorrecht is om te vergeven. Dat het mijn voorrecht is dat ik nog leef om te kunnen vergeven. En dat ik net zo min in mijn recht sta om tegen iemand een schuld op te houden als dat ik in mijn recht sta om te leven zonder de vergeving van God. Omdat ik begrijp hoe het is om mens te zijn.