It’s always springtime with Jesus

Oef. Ik dacht dat ik het niet zou doen maar ik zie dat het al 30 december is dus eigenlijk moét ik wel een blog schrijven.

Half 5 ’s nachts. Ja. Dat gebeurt niet vaak! De laatste keer dat ik zo laat wakker was moet echt heel lang geleden zijn geweest. Weet je hoe het komt? Niet moeilijk. Mijn laptop. De wortel van al het kwaad!! Nou dat is misschien overdreven maar het feit is wel dat ik de laatste tijd zonder laptop leef en vroeg slaap en de tweede avond dat ik hem weer heb gebruikt gebeurt dit. Dus ..

Grapje; het komt gewoon door mij. Ik kies ervoor om dit te doen en mijn laptop gehoorzaamt.

Oké, 2015. Ja. Slecht. Zou ik zeggen. Als ik aan dit jaar denk, denk ik alleen maar negatieve dingen. Ugh.

PAUZE

Maarja, als je één slecht ding hebt meegemaakt, moet het dan echt alles verpesten?! Laten we gaan nadenken over de positieve dingen, vol geloof zal ik mijn eerste opsommingsstreepje alvast neerzetten:

– Ik heb gere-connect met mijn tante&neefje. Dit was echt geweldig!
– Ik heb een supermooie en lieve vriendin ontmoet die niet zou zeggen dat ze een latina is maar ze voelt zich zeker carribisch!
– Ik heb me in een Christelijke jeugdgroep gestort waar ik me fijn voel.
– Het is nu 30 december en ik hou nog steeds van God. Dat is goed.

Aiiii. Zo veel goede dingen! Dit was niet eens moeilijk om over na te denken. Zie je, we geloven in leugens mensen! Hou op met het geloven in leugens! Erg zijn nog steeds mooie dingen.

Schijnbaar was mijn blik zo donker dat ik vandaag terugkeek op een oude foto en alleen maar verdriet zag omdat ik op het moment van de foto iets moeilijks aan het verwerken was; maar was er niet ook zo veel moois op die foto? Had ik de adem die in mijn longen was niet van God gekregen? Was ik die dag niet samen met een vriendin die mijn hart zag en me liefhad? Had ik geen kleren om te dragen en eten om te eten? Jawel.

Ondanks deze uitbarsting van positiviteit ben ik klaar om klaar met dit jaar te zijn hoor. Ik zit de laatste tijd (bewust of onbewust) nogal in seizoenen te denken. Veel christenen doen dat haha. Dan denk ik: Het is nu winter, dit betekent dat de oude dode dingen verdwijnen, dat heeft tijd nodig. Straks is er lente en dan kan mijn leven opnieuw beginnen. Mooi idee.. Maar toen zag ik ineens dit:

springtime

Dat is belangrijk. Hij is al uit de dood opgestaan. Doordat ik in hem geloof woont zijn geest in mij en ben ik dus samen met hem opgestaan. Dat betekent dat de winter al lang voorbij is chíca/o. Remember that. God staat boven alle omstandigheden en seizoenen in je leven. Jezus heeft de wereld overwonnen. Happy new life ❤

Carrega mi

I live in full expectancy of seeing you
Every step I take is my journey to you
I can’t live without you but living for you seems harder
You complete me

I’m in ecstacy when my heart meets with yours
Depression becomes my neighbour when your presence becomes surpressed by the distractions in my mind sitting on the throne of my heart
I wanna be fully yours

My heart is so in love with you that my greatest fear is that this love will fade
A strong fear empowered by the silent whispers saying that if I let go I will lose you forever
As if you don’t search for me daily with all you are,
you want to grasp my heart
I’m not scared anymore

Jesus carrega mi

jesus

Guten tag (21 dec)

Het is zo lang geleden dat ik een blog schreef. De reden is dat ik niet thuis op mijn pc heb gezeten! Alleen op school. En om eerlijk te zijn is dat niet altijd de plaats waar ik veel inspiratie krijg. Wie weet komt dat nog.

Ik heb een thema in mijn hoofd, wat me de afgelopen weken raakt. “Leven is moeilijk”. Ik heb soms zo sterk de overtuiging diep en sterk in mijn hart gevoeld dat deze wereld echt niet mijn thuis is. Ik ben gemaakt met zo veel en diepe verlangens; en het lijkt op deze wereld ZO moeilijk om er vervulling voor te vinden. Ik wordt daar moe van.

Ik had iemand ontmoet waarvan ik voelde dat ze de taal van mijn hart een beetje begreep. Iemand waarbij je ‘thuis’ kan zijn zonder moeilijk te doen. Maar uiteindelijk bleek die vriendschap niet echt te werken. Aan mijn grote verwachtingen werd niet voldaan en wekenlang zat het me dwars: Wat is er nou mis gegaan? Het gevoel van niet leuk genoeg, niet wijs genoeg, niet respectvol genoeg zijn is zo sterk en het kan alle logica van je wegnemen totdat je op een dag je ogen opent en ziet dat je een slaaf bent geworden van de meningen en gevoelens VAN ANDEREN. Verslagen in je eigen hoofd. Toen het me teveel werd besloot ik om niet zo te stressen en het los te laten.

Gisteravond sprak ik met God en legde hem onder tranen mijn moeilijkheden uit. Hij sprak tot me in mijn gedachtes en zij me dat hij precies hetzelfde heeft meegemaakt. Hij woonde op een plek waar hij niet thuis hoorde om zijn leven te geven voor zijn vrienden. Het is wat ze noemen ‘echte liefde.’

Soms wou ik zo graag dat het gewoon makkelijker was allemaal. Dat ik niet elke keer dat iemand me liefde toont meteen bang wordt om dat te verliezen. Ik wil leven vanuit het besef dat ik geliefd ben.

Liefs