It was a chilly winter-night. Christina was walking in the snow. It had been a pretty slow day, nothing special had happened and she was tired of sitting at home all day so she decided to take a walk. While she was walking and looking around at the white trees and streets, a little girl came up to her.

As the girl walked over to her, Christina noticed that this girl almost had something magical. Even in the pure white snow, the girl was glowing. She looked really pure and peaceful. When the girl was standing next to her, she said: “Hey christina, how are you?” Christina was a little disturbed by this strange girl asking her this question, but she responded:”What is there to say? I’m just living my life day by day, it’s not really exciting, but I quess this is normal.” Then the girl looked directly into her eyes, with a fierce gaze and said: Come, I want to show you something. And Christina followed her.

All of a sudden they were both standing in another world. Amazingly, at first sight this world looked no different than the world they had just left, but when you looked closer you could see that in here, everything seemed alive. The snow was whiter and colder, the sun shone brighter. You could taste the air and see words floating around in it. Words like ‘love, forgiveness, laughter.’ What was also really funny was that everything had a little sparkle in it, although Christina thought that might just be because it was winter in here too.

But the most striking about this place was that from the moment she arrived there, Christina just felt her heart growing bigger and bigger. Not literally ofcourse, but somehow she felt that all of the feelings she kept in her heart suddenly became clearer, and more intense. It was so much for her that not long after she felt this, tears were coming from her eyes. She looked at the girl, wondering who she was and why she had brought her here. But the girl just looked at her and said: “Wait.”

While Christina waited, thoughts kept coming to her mind, memories from years ago, even physicial experiences she hadn’t felt for a long time. She felt like everything she had been feeling just a few moments ago, while she was taking a walk in the snow, was growing bigger and coming out of her. This went on for some time, and it was a very intense experience for her. Until one moment, when she felt like it was done. At this time, she just had one word left in her heart: Daddy.

So that’s what she started to say: “Daddy! Daddy! Daddy! Are you here? I’ve wanted to see you for so long now. Are you here?” While she was yelling, a thick cloud of darkness came floating towards her. Anyone in this situation would’ve been scared, it’s not everyday that you get pulled into another world and you see a thick dark cloud coming towards you. But for Christina it was different: you see, when just then al here feelings were being released, she noticed that she also didn’t feel any of her fears anymore. This place brought her a safety that was totally new to her. So when the cloud came drifting towards her, the only thing she could see was the mighty and strong man that was in it, her father. And when he had reached her he came out of it and took her up from the ground into his arms. He pulled her against his chest.

Until that moment this world had been filled with occasional sounds, a few songs, and with ryhtms of instruments that Christina had never heard in her world. But when her daddy took her into his arms, the whole world became silent. It was a respectful silence. And the world, the trees, the animals, the people were all in awe of these two people meeting. And it lasted long. You couldn’t count it though, because there was no time in this world. While her father was holding Christina, this is what he said: “Daughter.”

Is there an international student fee for IHOP?

Soms gaan dingen niet helemaal als verwacht. Soms gaan ze beter! De laatste tijd is een warboel van heel veel gedachtes, dromen, onzekerheden en verwardheid. Maar ik begin serieus te twijfelen wie deze blog nou leest! Dat geeft toch wel een beetje aan dat ik het niet alleen voor m’n eigen uiting schrijf. NEE, dan zou ik wel een dagboek nemen (wat ik trouwens ook al heb). In ieder geval ben ik nog niet klaar om op te geven, hihi.

* ik heb de trui van mijn gitaar aan, wat toch een beetje gek voelt.
* ik heb mijn eerste tentamen gehaald, who would have known?
* ik ben aan het dromen over het maken van een avontuurlijke reis (wanneer?waarheen?hoe?)

Wat me de laatste tijd opvalt is hoe schommelend het leven kan zijn. Ups&downs, een achtbaan, zo wordt het weleens genoemd. Het lijkt normaal maar zo hoort het niet te zijn. -zorg ervoor dat je nergens bezorgd over bent, maar zorg dat je altijd met god praat, hem dankt en hem vertelt wat je nodig hebt. Dan zal gods onbegrijpelijke vrede je hart en je gedachtes vullen en bewaken-

Hoe dit er soms bij mij uitziet is eerder;

– krijg een gedachte : je kan dit niet, als je het deze keer haalt zul je zien dat het je de volgende keer niet meer lukt, je kunt beter meteen stoppen.
– ga mijn eigen homemade ijs maken, zet een tv-show op, kijk er naar en wanneer het je te veel wordt pak dan even je iphone erbij om naar alternatieve levensdoelen te kijken, zoals een reis of studie in het buitenland. Zoek vooral ALLE details op, inclusie kosten en info over data of verzekeringen, want dit is heel relevant midden in je tentamenweek.

De onverwachte wending was dat ik de volgende ochtend om 6:45 opstond, mezelf voorbereidde en het haalde. This is what I call the grace of yahweh.

Het punt is, waarom worden wij zo snel en intens beïnvloed door angst? Hierover luisterde ik laatst naar een verhaal van een speciaal persoon. Hij vertelde dat het mogelijk (sterker nog, onze standaard) is om een stabiel, vredig en fijn leven te leiden, waarin je je altijd levend voelt. Dit is te bereiken door God te vertrouwen, en je geluk in hem te vinden. Je kunt niet iemand vertrouwen wanneer je niet helemaal veilig voelt en je dus nog bang voor hem bent, en om van angst af te komen heb je liefde nodig. Als je hier naar verlangt, zie het dus als je doel om Gods liefde te ONTVANGEN en ACCEPTEREN. Dit kun je doen door met hem te praten, of zelfs gewoon met je hoofd tegen zijn borst te liggen (wees niet bang om je voorstellingsvermogen te gebruiken, het is een cadeau).

Ik wil niet mijn gevoel dienen door mijn leven ervoor op te geven.

I have said these things to you, that in me you may have peace. In the world you will have tribulation. But take heart; I have overcome the world.”

heb je hier ervaring mee? laat een reactie achter! dat voelt heel leuktumblr_mfib7cwUd01s1rkaao1_500.