De roeping

Jezus : ”Het is voor jezelf en voor hen die je geroepen bent te dienen en over wie je gezag zult uitoefenen, dat ik geen compromissen sluit met betrekking tot de discipline die je moet leren door te oogsten wat je gezaait hebt. Adonia was er trots op dat zijn vader David hem niet bestraft had terwijl Salomo erover klaagde dat hij geen overtreding kon begaan zonder door zijn vader bestraft te worden. Hoewel Salomo dacht dat hij niet eerlijk behandeld werd, behandelde David hem niet verkeerd. Hij wist dat Salomo geroepen was om koning te zijn. Zij die de meeste discipline ontvangen, zijn geroepen om meer gezag uit te oefenen. Je werd verblind omdat je uit de nederigheid stapte en in hoogmoed begon te bewegen. Nederige mensen zijn niet verlegen of beschaamd.(glory). Wanneer je je beschaamd begint te voelen, is dat een teken dat de hoogmoed in je begint op te komen. Laat een gevoel van beschaamdheid een waarschuwing voor je zijn dat je je aan het losmaken bent van wijsheid(jezus). Laat je acties nooit door schaamte of verlegenheid bepaald worden. Als je dat wel doet, zul je nog verder vallen. Leer om iedere gelegenheid voor zelfvernedering aan te grijpen, in de wetenschap dat ik dan in staat zal zijn je meer gezag toe te vertrouwen.”

Rick joyner – uit het boek De roeping

Dit vind ik heel bijzonder. Soms voel het nederig om ervoor te zorgen dat mensen zich altijd op hun gemak voelen bij wat ik zeg of hoe ik me gedraag. Dit laat maar weer zien hoe echt nederig zijn, gewoon trouw zijn aan wie je bent is. Het is interessant wat een grote rol schaamte om volledig te zijn wie ik ben soms denkt te kunnen spelen in mijn leven, en het is tijd om adíos te zeggen!

Jezus: ‘Er zal een tijd komen dat er opnieuw alleen maar vreugde zal heersen. Er zal een tijd komen dat alle tranen van jullie ogen weggewist zijnTot aan die tijd kan de pijn een functie vervullen. Laat de beproevingen niet zomaar voorbijgaan. Jullie hoogste aanbidding en de grootste uitdrukking van jullie geloof, die Ons genoegen verschaft, zal temidden van jullie beproevingen plaatsvinden.”

Rick joyner – De roeping.

Ik heb laatst een preek geluisterd van een evangelist uit Amerika, genaamd Todd White. Hij had volgens mij diezelfde week nog zijn kind verloren aan een miskraam, en hij was al aan het spreken over hoe groot zijn god is. En hoe hij zijn omgeving verbaasde toen ze hem vrogen ” Waar is je God nu dan?” Door ze lief te hebben, en wie god is hoger te zien als wat de duivel doet. Ik vind het bizar hoe sterk zijn geloof is, en aan de andere kant zie ik ook hoe dit de enige manier voor hem zou zijn om troost te vinden.

Hier is de preek: https://www.youtube.com/watch?v=jVfqGuzsItk

Waarheid?

Ik heb onlangs een essay voor godsdienst moeten schrijven over het begrip ‘waarheid’, wat ik hier ook zal delen. 

‘’Ik ben de weg, de waarheid en het leven.’’  – Jezus.

Ik ben vrij radicaal. Ik ben Christelijk opgevoed, en sinds mijn 15e heb ik een levendige relatie met God, wat mijn kijk op de waarheid iets duidelijker maakt voor mijzelf, en wat me veel zekerheid geeft in mijn leven.

Iedereen zoekt, en iedereen heeft een verlangen naar zijn maker, zoals een onbekend persoon ooit zei: ‘’There is no one who can satisfy the human heart, accept for the creator. Ik geloof dat dit de reden is dat iedereen eigenlijk zijn hele leven langt zoekt naar voldoening, en dus, naar de waarheid. Mensen weten het in hun dagelijks leven goed te verbergen, maar iemand mij een kijkje in zijn hart geeft, dan verbaast het me elke keer weer hoe hard iedereen zoekt naar de vervulling van ‘die lege plek’.

Voor mij betekent het begrip waarheid, hetgene wat de lege plek in je ziel opvult, hetgene waar je je leven lang naar zoekt, en vind, waarna je vrede en blijdschap voelt. Dit is ook de reden dat er door de tijd heen vele definities van waarheid zijn ontstaan, er zijn veel mensen die menen gevonden te hebben wat hun hart vervult, of die besloten hebben dat hun hart nooit volledig vervult zal zijn, en zij maar zullen leven zoals ze gedreven worden door hun verlangens, en dan sterven.

Ik zal nooit iets anders kunnen zeggen dan dat de waarheid Jezus Christus is, en dat hij de volledige vervulling van mijn hart geeft. Er is niets wat mij meer geraakt heeft, wat mij sterker gemaakt heeft, er is niets waar ik meer naar verlang dan leven in hem. Daarom zou het voor mij niet naïef, gesloten of beperkt zijn om andere denkbeelden uit te sluiten, en dan maar mijn waarheid te verbergen, maar misgunnend en uit angst gedreven. Ik hoef niet uit te leggen wat Jezus gedaan heeft voor ons, maar ik hoop dat ik een stukje van mijn passie kan laten zien in dit essay.

Dit laat ook zien hoe ik om wil gaan met de waarheid. De waarheid bevrijd, en is goed nieuws, daarom verlang ik er elke dag naar om de harten van mensen te raken, om ze te laten weten hoe geliefd ze zijn. Zoals Jezus zei: Je zult de waarheid kennen, en de waarheid zal je bevrijden.

Je kunt veel doen met wat je meent dat de waarheid is. Ik heb gemerkt dat alle wereldse vervullingen van je hart op de lange termijn nooit werken. Je wilt altijd meer, omdat je nog steeds niet verbonden bent met wie je echt bent (een kind van god) en bent bereid om heel ver te gaan voor die vervulling. Daartegenover kan ik zeggen dat ik ook altijd naar meer van God verlang, maar op een vreugdevolle manier, alsof ik aan het eten ben en tijdens de ene hap al zin heb in de volgende, ik weet wat me gegeven is en ik neem het met alle vreugde aan. Jezus accepteren en een leven leven vol verlangen naar hem is volgens mij de beste manier om met de waarheid om te gaan.  

Ik vind het interessant dat Godsdienst nog zo in dit leven betrokken is. Dit zou antwoord kunnen geven op de vraag: In hoeverre kennen mensen dezelfde waarheid? Nu heb ik het over Godsdienst zoals we het op school vaak lesgegeven krijgen, of de religieuze handelingen die de kerk moet voorstellen. Ik heb nooit echt voldoening gevonden aan de wereldse uitleg van wie God is, en ik heb ondervonden dat het vaak overkomt als een leeg cadeautje, wat veel beloftes maakt, maar wat eigenlijk zonder inhoud, en soms door traditie gedreven is. Zo zie je maar dat mensen zo erg verlangen naar de vervulling van hun hart, dat er zelf nog in deze maatschappij ruimte is voor zo’n verschijnsel. Echter verbaast het me niet dat er nog mensen zijn in deze maatschappij die écht een passie hebben voor God, wat voortkomt uit een relatie met hem, dit vind ik een van de mooiste dingen die er zijn.

Ik vind het wel belangrijk hoe er met de waarheid wordt omgegaan. Er zijn veel mensen die niet voelen zoals ik voel, en niet denken zoals ik denk. Het is lastig wanneer iemand ineens bestormt wordt met denkbeelden zo radicaal en zo anders dan die van hemzelf, en dan verwacht wordt om die denkbeelden over te nemen. Het mooie is dat ik niets zelf hoef te bewijzen. Er zijn Christenen, soms ook in de evangelisatie die het overtuigen hoger achtten dan het liefhebben van mensen, wat ik jammer vind, en naar mijn mening ook heel veel schade heeft gedaan. Zoals Saint Augustine eens zei: ‘’The truth is like a lion, you don’t have to defend it, let it loose, it will defend itself.’’

Voor iedereen die naar de waarheid zoekt raad ik aan: Vraag God of hij zichzelf aan je wilt openbaren. Zoek, en je zult vinden. 

De koele meren des doods

Een blog schrijven was niet iets waar ik heel goed over na gedacht had, en eerder iets wat voortkwam uit het uitstellen van andere belangrijke dingen. Maar ik heb besloten dat ik genoeg passies heb om er regelmatig wat over te vertellen, dus dan doe ik dat gewoon!

Het leven van een 17-jarig, Christelijk, schoolgaand meisje kan een uitdaging zijn, en ook al ben ik altijd wel vrolijk, zijn er heel veel dingen die onder de oppervlakte gebeuren.

Mijn passies op dit moment, om 5 voor 5 in de namiddag, terwijl ik eigenlijk een essay voor godsdienst over waarheid zou moeten schrijven (wat vrij ironisch is, daar later meer over) zijn gitaarspelen –aangezien ik daar altijd wel mijn ongekende emoties in kwijt kan en een verslag van het boek ‘van de koele meren des doods’.

Ik heb gemerkt dat ik het leuker vind om na te denken over dát ik binnenkort ga nadenken over dingen, dan dat ik er ook echt over na ga denken. Het is namelijk best lastig om te weten en te ordenen wat je wilt, wanneer de hele wereld voor je openligt. Van schoonheidsspecialiste, naar visagiste, naar psychologe, naar maatschappelijk werkster, naar een vrouw die haar leven voor haar grootste passie leeft, haar hemelse vader. Maar, zou je zeggen, kan dat ook niet terwijl je gemakkelijk in je psychologie-visagie praktijk zit?

Het antwoord is ja, maar niet voor mij. Mijn hart heeft een neiging om wanneer het maar mogelijk is uit zijn comfort-zone te springen, en niet een klein huppeltje, nee, het heeft meer weg van een bungee jump in de zee,( wat me trouwens regelmatig aangeraden wordt door mijn vrienden, die toch juist mijn leven lief zouden moeten hebben, zou je denken)! Het gevoel van stilstaan, van weten dat je niet leeft in je volle potentie knaagt soms aan me, en op die momenten heb ik het gevoel of er maar 2 wegen zijn, een grote stap achteruit, of vooruit.

Dit is een kijkje in mijn avontuur, soms in de vorm van een week droomloos slapen, en soms vallend van een cliff van 75 meter hoogte, welkom!